Η μέρα μας ανοίγει με μία Αμερικάνικη μπάντα που έβγαλε το μοναδικό της Lp το 1971. Μάνατζερ του γκρουπ ο κύριος Matthew Katz που κατά το παρελθόν είχε συνεργαστεί με τους It's A Beautiful Day τους Jefferson Airplane και τους Moby Grape.
Ο δίσκος περιέχει αποκλειστικά συνθέσεις του συγκροτήματος που έχουν δόση από folk, επηρεασμό από Jefferson Airplane και γενικά έντονη κιθάρα αλλά καλή. Ηγέτης του γκρουπ ήταν ο τραγουδοποιός και ερμηνευτής David Zandonatti. Για να πω την αλήθεια δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα από το δίσκο, ο οποίος δείχνει ξεπερασμένος για το έτος που κυκλοφόρησε. Κακώς δίσκος δεν είναι αλλά ούτε και κάτι εξαιρετικό. Η ιστορία πάντως τους κατατάσσει ως τους τελευταίους θιασώτες του της χίπικης μουσικά κουλτούρας.
Τώρα για τον δίσκο που βλέπετε στη φωτό μην ρωτάτε να σας πω label. Αυτά που γράφει είναι όσα αφορούσαν το original (αν κάποιος μπορεί να διαφωτίσει πολύ ευχαρίστως). Είπαμε όμως, την εποχή που αγοράζαμε δίσκους δεν μας ένοιαζε εταιρεία. Μας ένοιαζε να αποκτήσουμε το δίσκο και ιδίως όταν το συγκρότημα ήταν από το San Francisco.
In the last gasp of San Francisco acid rock, Tripsichord Music Box recorded an album of cheery, hippie-vibed music that was already on the verge of becoming anachronistic upon its 1971 release. It isn't bad, and not too indulgent. It's just pretty derivative, with the characteristically angular S.F. guitar lines, folk-influenced harmonies, and lyrics hopefully anticipating a new order of sunshine and possibility. Sometimes they sound like a more pop-oriented Grateful Dead, and the influence of the Airplane is also evident; most of the vocals are male, but the presence of some female singing adds some color to the mix. - Richie Unterberger.
Members:
Randy Gordon—drums
Ο δίσκος περιέχει αποκλειστικά συνθέσεις του συγκροτήματος που έχουν δόση από folk, επηρεασμό από Jefferson Airplane και γενικά έντονη κιθάρα αλλά καλή. Ηγέτης του γκρουπ ήταν ο τραγουδοποιός και ερμηνευτής David Zandonatti. Για να πω την αλήθεια δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα από το δίσκο, ο οποίος δείχνει ξεπερασμένος για το έτος που κυκλοφόρησε. Κακώς δίσκος δεν είναι αλλά ούτε και κάτι εξαιρετικό. Η ιστορία πάντως τους κατατάσσει ως τους τελευταίους θιασώτες του της χίπικης μουσικά κουλτούρας.
Τώρα για τον δίσκο που βλέπετε στη φωτό μην ρωτάτε να σας πω label. Αυτά που γράφει είναι όσα αφορούσαν το original (αν κάποιος μπορεί να διαφωτίσει πολύ ευχαρίστως). Είπαμε όμως, την εποχή που αγοράζαμε δίσκους δεν μας ένοιαζε εταιρεία. Μας ένοιαζε να αποκτήσουμε το δίσκο και ιδίως όταν το συγκρότημα ήταν από το San Francisco.
In the last gasp of San Francisco acid rock, Tripsichord Music Box recorded an album of cheery, hippie-vibed music that was already on the verge of becoming anachronistic upon its 1971 release. It isn't bad, and not too indulgent. It's just pretty derivative, with the characteristically angular S.F. guitar lines, folk-influenced harmonies, and lyrics hopefully anticipating a new order of sunshine and possibility. Sometimes they sound like a more pop-oriented Grateful Dead, and the influence of the Airplane is also evident; most of the vocals are male, but the presence of some female singing adds some color to the mix. - Richie Unterberger.
Members:
Randy Gordon—drums
Frank Straight—guitar
Dave Zandonatti—bass
Oliver Mckinney—keyboards and organ
Bill Carr—vocals
Ron McNeeley-vocals
Tracks:
Side A
1 On The Last Ride
Tracks:
Side A
1 On The Last Ride
2 We Have Passed Away
3 Black Door
4 New Word
5 Son Of The Morning
Side B:
1. Short Order Steward
2 Narrow Gate
3 Fly Baby
4 Everlasting Joy
