Πέρασε καιρός από το τελευταίο δισκάκι που ανέβασα και αφού πρώτα μεσολάβησε η φάση με τα δικαιώματα και τις απειλές. Ανέφερα πως δεν με αγγίζουν ούτε στο ελάχιστο όμως ήθελα να διαβάσω και την γνώμη των εμπειρότερων του χώρου (π.χ. d.j.fanis) των blogs. Το ότι θα συνεχίσω μέχρι να μου το κλείσουν είναι απόλυτα βέβαιο όπως απόλυτα βέβαιο είναι πως όλο και κάποιος που γουστάρει τη μουσική που ακούμε, θα φτιάξει ένα καινούργιο για να συνεχίζεται η φάση. Συνεπώς δεν πρόκειται να ησυχάσουν από μας.
Όπως είχα γράψει και παλιότερα, η άποψή μου είναι ότι με τα blog κάνουμε πειρατεία για να το πω χοντρά και καλώς κάνουμε. Εγώ το αισθάνομαι σαν την εκδίκηση των 40ρηδων και 50ρηδων που όταν ήταν πιτσιρικάδες και άφραγκοι, ξεροστάλιαζαν στις βιτρίνες των δισκάδικων ή μαύριζαν τα δάχτυλα τους στο ψάξιμο δίσκων που χαλβάδιαζαν, αλλά δεν είχαν την δυνατότητα να αγοράσουν. Οι τιμές και τότε ήταν ληστρικές και απαράδεκτες όπως απαράδεκτες ήταν και οι ποιότητες των δίσκων. Τι να θυμηθώ, τη «μπανάνα» των Velvet που δεν ακουγόταν με τίποτα αλλά πληρώσαμε σα μαλάκες? Όποιος αγόρασε αυτό το δίσκο θα κατάλαβε τι εννοώ. Εκτιμώ ότι και σήμερα υπάρχουν οι νέοι που θέλουν αλλά δε μπορούν. Υπάρχουν όμως τα Blog.
Και με τους καλλιτέχνες που αγαπάμε τι γίνεται? Δεν τους στερούμε χρήματα από τις πιθανές πωλήσεις δίσκων? Από τους ζωντανούς ενδεχομένως, αλλά από τους πεθαμένους? Και για να πάω στους ζωντανούς. Όλοι αυτοί είναι 60αρηδες και βάλε. Από το δίσκο περιμένουν να ζήσουν? Μα αφού οι εταιρείες τους είχαν και έχουν ξεσκίσει, μα αφού οι εταιρείες που είδαν το μέλι ξανά μετά από χρόνια, ανέσυραν από τα υπόγεια ότι υπήρχε και το μοσχοπούλησαν ξανά, ΑΝΕΞΟΔΑ. Δεν υπάρχει έλεος για αυτές. Κάποιοι καλλιτέχνες θα αδικούνται και το δέχομαι αλλά εκτιμώ πως είναι η συντριπτική μειονότητα.
Ο κάθε ένας από μας έχει κρίση και συνείδηση. Ίσως έχετε παρατηρήσει ότι δεν έχω ανεβάσει τίποτα από 13th Floor Elevators. Το έκανα διότι αυτός ο ταλαίπωρος ο Rocky, με το όσο μυαλό του άφησαν υγιές, πράγματι ζει από τα δισκάκια. Αυτόν το σέβομαι. Ο καθένας από μας λοιπόν ας επιλέξει ότι νομίζει να ανεβάζει και τέλειωσε το θέμα. Δεν είμαστε στην Αμερική να κινδυνεύουμε από τζιπάρες να μας τσιμπήσουν, είμαστε Ελλαδάρα και τους σακατεύουμε. Άντε να μας κλείσουν, ε και?
Εντωμεταξύ θα ήθελα να ρωτήσω, μήπως μας παίρνει να συνασπιστούμε? Να φτιάξουμε ρε γαμώτο ένα μπλογκ από κοινού, όπου να έχουμε καβάτζα ο καθένας ότι έχει ανεβάσει στο blog του και τσουπ να τα ανεβάζουμε? Μην πάει χαμένο τίποτα και ποτέ. Ίσως να λέω χαζομάρα αλλά πείτε καμία ιδέα αν έχετε όρεξη. Προσωπικά ότι έχω στο blog το δίνω αέρα σε όποιον γουστάρει κάτι τέτοιο.