Thursday, October 07, 2010

Murray Head - She Was Perfection/Secondhand Monday (1967)

Αυτές τις μέρες έψαχνα ένα έναυσμα για να ανεβάσω κανένα τραγουδάκι στο μπλογκ που αγαπώ αλλά δεν το φροντίζω όσο πρέπει. Το έναυσμα δόθηκε σήμερα το πρωί στο σχολείο, όταν κατά την διάρκεια του μαθήματος και ενώ βέβαια ακουγόταν το πρόγραμμα του Technicolor Web of Sound ως μουσική υπόκρουση, το αυτί μου τσίμπησε ένα τραγουδάκι. Το She Was Perfection του Murray Head που είχα σε mp3 αλλά δεν είχα προσέξει ποτέ.

Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για να εξηγήσω αυτό το «την ώρα του μαθήματος» που ίσως παραξένευσε κάποιον. Όσοι έχουν παιδιά στην Α Λύκειο θα έχουν μάθει ίσως για το μάθημα της Τεχνολογίας. Ευτυχώς εγώ έχω μεγάλο εργαστήριο και τα παιδιά μπορούν να κάνουν το μάθημα τους σύγχρονα και ωραία, σε σχέση με άλλα σχολεία που λόγω έλλειψης υποδομών, το μάθημα έχει καταντήσει ο περίγελος του σχολείου. Κατά τη διάρκεια λοιπόν του μαθήματος τα παιδιά ακούνε ψυχεδελιές για να χαλαρώνουν. Να σπάει αυτό το μονότονο και σπαστικό ρε παιδί μου από το τετριμμένο μάθημα της τάξης όπου δεν κουνιέται φύλο μπροστά στον πάνσοφο και αυστηρό καθηγητή. Τρίχες κατσαρές δηλαδή για αυτό και οι μαθητές, εκτός των άλλων, ακούνε για σχολείο και φρικάρουν.

Βέβαια για να πω την αλήθεια στην αρχή παραξενευτήκαν και χασκογελούσαν όπως κάνουν συνήθως τα παιδιά όταν εκφράζουν την αμηχανία τους. Βλέπετε η όλη κατάσταση «ξέφευγε» από τα καθιερωμένα που γνώριζαν. Είδα όμως τα παιδιά και χαλάρωσαν, ανοίχτηκαν, άρχισαν να συμμετέχουν μαζικά σε κάθε μου ερώτηση και γενικά τα έβλεπες και τα χαιρόσουν. Χαμογελούσαν με εκείνο το αθώο αφοπλιστικό βλεμματάκι, κάθε φορά που επικρατούσε απόλυτη ησυχία μέχρι να πάω σε άλλο θέμα και ακουγόταν μόνο η μουσική.

Και κάπου κάπου ρωτούσαν τι μουσική είναι αυτή «κύριε δεν έχουμε ξανακούσει κάτι παρόμοιο τι είναι?». Το μάθημα βέβαια περί μουσικής θα γίνει πολύ αργότερα όταν θα περιμένουν να έρθουν στο μάθημα της Τεχνολογίας, στο οποίο είμαι σίγουρος πως θα θέλουν να έρθουν διότι στο μεταξύ έχουν μάθει τι θα πει σεβασμός εκατέρωθεν, ανθρώπινη επαφή και αγάπη προς τους μαθητές σου.

Δεν μου αρέσει να περιαυτολογώ ούτε και να το παίζω σπουδαίος διότι πολύ απλά δεν είμαι. Εκτιμώ όμως πως αν στο σχολείο τα παιδιά μπορούσαν να νοιώσουν πιο ελεύθερα (όχι ασυδοσία και χαβαλές), άνετα, ήρεμα, χαλαρά, όλα θα ήταν καλύτερα. Αν μπορέσεις να δώσεις στα παιδιά ερεθίσματα πάσης φύσεως, να τα πλησιάσεις ουσιαστικά και όχι απλά για να κάνεις την δουλειά σου πιο ήσυχα, να τα εμπιστευτείς, να του δώσεις το ελεύθερο να εκφραστούν χωρίς λογοκρισία (μέχρι κάποιο όριο), όλα θα είναι καλύτερα.

Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν πως θα χαθεί ο σεβασμός ή ο έλεγχος. Η «απόσταση» μεταξύ μαθητή και καθηγητή πρέπει να υπάρχει πάντα αλλά με τρόπο. Πρέπει να κάνεις τον μαθητή να σε σέβεται για αυτό που είσαι σαν άνθρωπος και σαν δάσκαλος και όχι λόγω θέσης και εξουσίας. Και αλλοίμονο σε αυτούς που επιδιώκουν μία τέτοια σχέση για να γίνουν μαθητοπατέρες (έχω πλείστα παραδείγματα). Αυτοί είναι χειρότεροι και βρωμερότεροι όλων. Είναι σιχαμεροί και τρισάθλιοι.

Δεν ξέρω αλλά εγώ έτσι τα βλέπω τα πράγματα. Έτσι τα νοιώθω και έτσι τα κάνω στην τάξη μου με το ανάλογο κόστος βέβαια. Το κόστος για να ξέρετε είναι πολλαπλό και ενίοτε βαρύ. Καταρχήν από ένα σημείο και πέρα αρχίζουν οι μαθητές να σχολιάζουν το όνομα σου ευμενώς με άλλους καθηγητές. Κάπου εκεί αρχίζουν οι μοχθηρότητες και οι αντιζηλίες λες και κάνουμε κανένα διαγωνισμό καλύτερου δασκάλου. Ακολουθεί το «θάψιμο», η ρουφιανιά, η συκοφαντία και διάφορα άλλα.

Κόστος υπάρχει και από το περιβάλλον του σπιτιού καθώς η «άρχουσα» τάξη γιατρών, δικηγόρων και διαφόρων άλλων συναφών μεγαλοαστικών επαγγελμάτων (όχι όλοι βέβαια), σαλτάρει όταν ακούει να γίνεται μάθημα μετά μουσικής και εκφράζει παράπονα σε Δ/ντές και Προϊσταμένους. «Μα καλά τα παιδιά μας ήρθαν σχολείο για να κάνουν μάθημα ή να ακούνε μουσική?» Δεν ξέρουν όμως ότι όλους αυτούς γενικά τους έχω χεσμένους πατόκορφα άσχετα αν ενίοτε μου δημιούργησαν προβλήματα. Έκανα τις επιλογές και ανέλαβα το κόστος στο ακέραιο και βέβαια δεν μετανιώνω ούτε θα μετανιώσω ποτέ διότι όλοι αυτοί δεν αποτελούν προτεραιότητα. Έπονται μακράν.

Θα σας πω ένα πράγμα. Ποτέ δεν με ενδιέφερε η κρίση των άλλων είτε για την ποιότητα είτε για το επίπεδο του μαθήματος που κάνω. Ξέρουν αυτοί για να με κρίνουν? Με ενδιέφερε αυτό για το οποίο καμαρώνω ως δάσκαλος, ότι τα παιδιά με βλέπουν στο δρόμο και με χαιρετούν όχι από ντροπή, φόβο ή υποχρέωση. Σκάνε ένα χαμόγελο και σου λένε «γεια σας κύριε» γιατί γουστάρουν να σε χαιρετήσουν. Αν δεν θέλουν σε φτύνουν και καλά κάνουν γιατί το σινάφι μας είναι βρομερό και τρισάθλιο. Το έχει φάει ο καθωσπρεπισμός, η συντεχνιακή αντίληψη, το κυνήγι εξουσίας και η υστεροφημία.

Ουφ….από αλλού ξεκίνησα και αλλού κατέληξα. Αλλά ρε γαμώτο, ξέρετε και πόσες φορές βαριέμαι να πάω το πρωί σχολείο να λέω τα ίδια και τα ίδια κάθε? Όταν όμως τελικά μπαίνω μέσα στη τάξη και τα βλέπω απέναντί μου να με κοιτάνε με αυτό το δικό τους τρόπο, ντρέπομαι που βαριόμουνα να πάω να τα δω.

Αισθάνομαι τυχερός που αξιώθηκα να γίνω δάσκαλος. Δε μπορείτε να φανταστείτε τι όμορφο είναι να μπαίνεις σε μία τάξη και να βλέπεις παιδιά να χαμογελούν.

Όσον αφορά τον Murray Head πληροφορίες θα βρείτε πάμπολλες. Αυτός εξάλλου ήταν το έναυσμα και όχι το θέμα. Πάντως αξίζει στη χειρότερη να ακούσετε το τραγούδι από το βίντεο. Εκτιμώ πως έχει κάτι το διαφορετικό. Το κομμάτι της άλλης πλευράς του σινγκλ που ανέβασα δεν είναι ισάξιο.

She Was Perfection lyrics

She was the biggest walking joke in existence
but despite their attempts and persistence
no man had ever succeeded
cause men, she never really needed

she was perfection (she was perfection, she was perfection)
she was perfection (she was perfection, she was perfection)
she was perfection

school and perfect holiday
life it's oh so lovely
touch and kiss
with love we just can't miss

for more, and more
until, we reach, perfection

she was the biggest walking joke in existence
but although perfection, i broke her resistance
others tried, and failed her
i came, i saw, i conquered

she was perfection (she was perfection, she was perfection)
she was perfection (she was perfection, she was perfection)
she was perfection

she was, a'so perfection
she was, a'so perfection
she was, a little bit perfection
baby baby baby (fade out)



Tracks:

1. Ray Head - She Was Perfection

2. Ray Head - Secondhand Monday

http://sharebee.com/1e6069dd

8 comments:

Anonymous said...

Καλησπερα φιλε μου(μου επιτρεπεις ελπιζω να σε αποκαλω ετσι)Πρωτα απ΄ολα, θα ηθελα να σε ευχαριστησω για την καταπληκτικη μουσικη που μου εχεις προσφερει.Δευτερον θελω να σου πω ενα μεγαλο ευγε(μη το παρεις σαν κολακεια).Με εντυπωσιαζει ο τροπος που σκεπτεσαι και διατυπωνεις τις αποψεις σου.Δεν υπαρχουν αρκετοι ανθρωποι σημερα που να λενε τα πραγματα με το ονομα τους.Σε ευχαριστω πολυ Κιμων.

iban said...

Hello there! Just found your blog and i really like it. Come and see mine psychedelic and prog corner:
http://psychedelicbaby.blogspot.com/

I add you to my blog list, so if you like it please follow.

Thanks

Peace

Anonymous said...

Συμφωνώ με τον Κίμωνα και επαυξάνω, περισσότερο κι απ το να λέει κανείς τα πράγματα με το όνομα τους λείπει το να πράττει κανείς αυτά (τα σωστά) που πιστεύει. Η κόρη μου είναι ενός έτους και είμαστε στην Αθήνα, γι' αυτό και μάλλον δεν θα σε έχει καθηγητή. Ψυχεδέλεια θα ακούσει (ελπίζω!) από τον πατέρα της αλλά για το σχολείο έχω πολλούς φόβους... Να 'σαι καλά! Γιάννης

Anonymous said...

μπραβο-έτσι θα πρεπε να ήταν οι καθηγητές -το σχολείο- η κοινωνία!

Music for Songwriters said...

great blog you got here...excellent material...keep posting!...

Anonymous said...

πολυ καλο συναδελφε ΠΕ04
Αγιος Νικολαος Κρητη

psych-Spaniolos said...

Welcome Iban

Anonymous said...

φιλε συναδελφε ε καταλαβαινω απολυτα
ΠΕ17 τεχνολογια εργαστηριο και ελυεθερο πνευμα στα παιδια να δημιουργουν ..ειναι οι αποψεις κοινεσ..και καλες μουσικεσ