Tim Buckley – Greetings From LA (1972)

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 33 χρόνια από τον θάνατο του Timothy Charles Buckley III (29 Ιουνίου 1975). Δυστυχώς η μάστιγα όχι μόνο εκείνης της εποχής αλλά όλων σχεδόν των μεταπολεμικών εποχών για την νεολαία βασικά, πήρε πρόωρα και αυτόν τον τόσο χαρισματικό καλλιτέχνη. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως τα χημικά και στο μέλλον θα συνεχίσουν να αφαιρούν ζωές από νέους βασικά ανθρώπους.
Όπως ίσως γνωρίζεται κάποιοι φίλοι του Blog, είμαι καθηγητής σε σχολείο όπου εκτός των τυπικών μου υποχρεώσεων, οφείλω ως χρέος, να ενημερώσω τους μαθητές μου και για αυτό το θέμα, με την «ευτυχώς» μικρή εμπειρία που έχω. Δεν είναι εύκολο, τουλάχιστον όμως έχω την δυνατότητα να είμαι αντικειμενικός χωρίς να μπαίνω σε λεπτομέρειες και ταυτόχρονα να είμαι κάθετα αποτρεπτικός έστω και ως απόπειρα περιέργειας.
Η σχολική κοινότητα όμως έχει ακόμα ταμπού σε τέτοια πράγματα, όταν δε οι συζητήσεις μεταφερθούν από τους μαθητές στο οικογενειακό περιβάλλον (με το δάσκαλο κουβεντιάζαμε για τα ναρκωτικά) κινδυνεύεις να βρεις τον μπελά σου (που να έχεις δηλαδή και μακριά μαλλιά όπως εγώ και που να μάθουν ότι βάζεις και σε μπαρ μουσική…..πίσσα και πούπουλα).
Μόνον αν έρθουν έγγραφα από το Υπουργείο ή από άλλους κρατικούς φορείς που να επιβάλλουν κάποια γενική ηλίθια όπως πάντα ενημέρωση των μαθητών πάνω στο θέμα, επιτρέπονται ακίνδυνα οι συζητήσεις. Δηλαδή από σπάνια έως ποτέ.
Δυστυχώς τα παιδιά ζουν στο μύθο των όσων ακούν για τα ναρκωτικά, μερικά έχουν βέβαια δοκιμάσει για μαγκιά, για να «μεγαλώσουν» πρόωρα κ.λ.π. Δεν κρύβω να πω πως σε παλαιότερο μεγάλο σχολείο που ήμουν, γινόταν ανοιχτά διακίνηση υπό την ανοχή όλων την ώρα του διαλλείματος. Ουκ ολίγους μαθητές μετέφερα τότε στο ιατρείο του σχολείου λιώμα. Η κατάσταση ξεφεύγει ολοένα και περισσότερο, αλλά ουδείς μπαίνει στο κόπο να δώσει σημασία. Όταν εμφανίζεται κάποιο πρόβλημα επικρατεί το κουκούλωμα έτσι ώστε να καλύψουν τους κώλους τους οι κάθε λογής προϊστάμενοι. Αυτή είναι δυστυχώς η κατάσταση, η οποία με όσα βλέπω και μαθαίνω καθημερινά είναι μη αναστρέψιμη.
Ο Tim Buckley όπως και τόσα αστέρια της εποχής, έπεσαν θύμα αυτού του χημικού κόσμου που έχει φαινομενικά διάφορες πόρτες «διαφυγής». Ουσιαστικά όμως έχει μόνο μία για τους περισσότερους… για τον Άδη.
Όσον αφορά το Lp, ήταν από τα πλέον αντιεμπορικά του, με περιεχόμενο ένα κράμα από blues, soul και funk σε μερικές στιγμές. Ξεχωρίζω το Get On Top.

Tracks:
1. Move With Me 4:52
2. Get On Top 6:32
3. Sweet Surrender 6:47
4. Nighthawkin' 3:22
5. Devil Eyes 6:50
6. Hong Kong Bar 7:07
7. Make It Right 4:10
http://www.shareonall.com/Tim_Buckley__Greetings_From_LA_moiz_rar.htm

Animals Anthology – 1964/1965

Κάπου στην Ηλιούπολη το 1986, στο μπαράκι Doors για όσους το ήξεραν με «παράρτημα» στην Αντίπαρο τα καλοκαίρια, πάρθηκε η απόφαση με δύο φίλους για ένα μεγάλο ταξίδι. Ένα ταξίδι ζωής. Προορισμός η Ισπανία. Μέσον, ένα αμαξάκι Σκόντα μικρού κυβισμού με την μηχανή πίσω. Το αλησμόνητο αυτό ταξίδι με τις ατέλειωτες περιπέτειες που ως ένα σημείο τολμώ να πω πως θύμιζαν Κέρουακ, κράτησε κάτι παραπάνω από ένα μήνα, με την επιστροφή του να περνά από την πανέμορφη Ανδόρα. Τα χρήματα για την επιστροφή ήταν ελάχιστα, ικανά όμως να με φέρουν να ψάχνω δισκάδικα. Βρήκα ένα με φτηνούς δίσκους από το οποίο «σκούπησα» ότι βρήκα από Animals και J.Airplane. Όπως καταλαβαίνεται προτιμώ να μου βγάλουνε το μάτι παρά να χάσω αυτά τα βινύλια.

Δεν έχω να σχολιάσω κάτι για τον συγκεκριμένο δίσκο. Κλασικά κομμάτια, διαμάντια από τους αξεπέραστους Animals. Στην πορεία θα ανεβάσω και τα υπόλοιπα.

Tracks:
1.Baby Let Me Take You Home
2.Gonna Send You Back To Walker
3.The House Of The Rising Sun
4.Talkin’ Bout You
5.I’m Crying
6.Dimples
7.She Said Yeah
8.I’m In Love Again
9.Boom Boom
10.Club-A-Gogo
11.Don’t Let Me Be Misunderstood
12.Roadrunner
13.Bury My Body
14.Around And Around
15.The Girl Can’t Help It
16.The Right Time
17.Memphis Tennessee
18.The Story Of Bo Diddley
19.I’m Mad Again
20.Roberta
21.Bring It On Home To Me
22.Hallelujah I Love Her So
23.For Miss Caulker
24.Mess Around
25.We’ve Gotta Get Out Of This Place
26.I Ain’t Got You
27.How You’re Changed
28.Worried Life Blues
29.It’s My Life
30I Believe To My Soul
31.I’m Gonna Change The World
32.Let The Good Times Roll

http://www.shareonall.com/Animals1_bikj_rar.htm

http://www.shareonall.com/Animals2_fthb_rar.htm

The Collectors - The Collectors (1967)

Είναι το δεύτερο post που κάνω για τους Collectors όπου αυτή την φορά έχουμε το ντεμπούτο τους. Ποιοτικότατη ψυχεδέλια από αυτό το Καναδέζικο γκρουπ, με εξαιρετικές αρμονίες και όμορφα φωνητικά. Θα ξεχωρίσω το πανέμορφο She (The Will O'The Wind) από ένα δίσκο που προτείνω ανεπιφύλαχτα να ακούσουν όσοι δεν έτυχε. Όπως έχω γράψει στο παρελθόν, όπου βλέπεται Καναδούς να τους ακούτε. Εκτιμώ πως σαν κράτος ήταν περισσότερο κοντά στην δυτική κουλτούρα, για αυτό και η μουσική τους είναι πιο «περίπλοκη».

Personnel:
BILL HENDERSON gtr, keyb'ds A
CLAIRE LAWRENCE keyb'ds, sax, flute A
GLEN MILLER bs, vcls A
ROSS TURNEY drms A
HOWIE VICKERS vcls A

ALBUMS:
1(A) THE COLLECTORS aka NEW VIBRATIONS FROM CANADA (New Syndrome/Warner Bros WF 1746) 1967 SC
2(A) GRASS AND WILD STRAWBERRIES (New Syndrome/Warner Bros WF 1774) 1968 SC
3(A) SEVENTEENTH SUMMER (Edsel ED 214) 1987-U.K.
NB: (1) and (2) issued on Warner Bros in 1968 and 1969 respectively. (1) and (2) also reissued on CD (Line LECD 9.01009 O) 1991 and (Line LECD 9.01013 O) 1990.

45s:
1 Looking At A Baby/Old Man (New Syndrome 16) 1967 23
2 Fisherwoman/Listen To The Words (New Syndrome 19) 1967 18
3 Fat Bird/Make It Easy (Warner Bros 7159) 1968 99
4 Lydia Purple/She (Will O' The Wind) (Warner Bros 7194) 1968 55
5 Early Morning/My Love Delights Me (Warner Bros 7300) 1969 84
6 I Must Have Been Blind/Beginning Part I (London M 17379) 1970 56
7 Sometimes We're Up/Beginning Part 2 (London M 17383) 1970 63
NB: (1) Also issued on (Valiant V-760) in the U.S.. (2) Also on (Warner Bros 7059) in the U.S.. (7) Also on (London HLU 10304) in the U.K..

This Vancouver, B.C., band formed as the C-Fun Classics in 1961 and set out playing cover versions of current and past hits. Also known as The Classics they soon reverted to their own material and put out two 45s: Ace's High/Comin' Home Baby (Jaguar J 2001) 1963 and Till I Met You/I Didn't Take Much (Jaguar J 2002) 1964. The second of these was picked up by Jerden for national distribution in the U.S. (Jerden 742) 1964. Having appeared as a back-up band to local DJ Fred Latremouille on his 45, Latromotion/Good Lovin' (London M17339), the band travelled to Los Angeles to cut a 45, I Don't Know/Gone Away (Valiant V 723) in 1965 as The Canadian Classics to differentiate them from the other Classics around. The same coupling was issued in Canada on Jaguar 2003. It was only a minor success but helped establish The Classics at a time when other Canadian bands like Sparrow were beginning to attract attention in California. The Classics became known as The Collectors during 1967. Their first 45 was picked up by Valiant and after the follow-up, Fisherwoman, reached No. 15 in the Canadian Hot 100, they travelled to Los Angeles to record their brilliant debut album. One side was given over to the What Love (Suite), an ambitious live 19-minute piece which is at times brilliant and at other times flawed. The other side contained songs like She The Will O'The Wind which had a beautiful flute piece; the more strident Howard Christman's Older which bordered on the menacing; the melodic Lydia Purple and the beautifully haunting One Act Play. What Love was later commissioned as a film soundtrack by the Canadian Film Board and they were also invited to write music for their country's Pavilion at the 1970 World Exposition in Osaka, Japan.
Fans of the band should also check out the internet distributed U Spaces: Psychedelic Archaeology Vol. 4 CDR. This includes two tracks by The Collectors originally broadcast on the CBS 'Let's Go - Music Hop' TV show, Ring The Bells and Uncle Wiggley in '67/'68. The band got to lip-sync six numbers, which were recorded prior to transmission - the other four being, Fly Too High, Fat Bird, Curse Of The Universe and Adanac.
(Vernon Joynson/Ben Chaput/John Melbourne/Gert Veltinkby)

Tracks:
1 What is Love? (3:51)

2 She (Will-O-the-Wind) (3:51)

3 Howard Christman’s Older (5:08)

4 Lydia Purple (2:47)

5 One Act Play (3:42)

6 What Love (Suite) (19:06)

http://www.shareonall.com/The_Collectors_-_The_Collectors_qwdw_rar.htm

Spirit - Twelve Dreams of DR. Sardonicus (1970)

Twelve Dreams of Dr. Sardonicus was a largely successful, and decently grossing, album released by the psychedelic rock ensemble Spirit. Produced by David Briggs, who is best known for his work with Neil Young, its 1970 publication, undertaken by record label Epic, came shortly before the original group disbanded.
This loosely-based, sci-fi concept album is a diverse yet cohesive effort, and long considered by fans, critics and musicians alike to be one of the finest albums ever recorded The album's second song is the keynote track "Nature's Way", the most notable hit (along with "I've Got a Line on You") the band would ever produce. "Mr. Skin" also became a hit single in the U.S., three years after the album's release. The album also includes several other lesser-known tunes which are considered to have had an impact on the genre of experimental rock in the United States.
The album evidently had an influence on other groups -- the track "Morning Will Come" presaged the emerging glam rock trend and sounds strikingly similar to the music of Marc Bolan and T. Rex. The piano figure that opens the instrumental track "Space Child" so closely resembles the piano intro of the 1978 Steely Dan hit "FM" that it is almost certain that Steely Dan was making a musical reference to Spirit. A modern nod to Spirit was given by Sam Beam of lo-fi indie band Iron and Wine. The breakdown in "Wolves(Song of the Shepherd's Dog)" matches that in "Prelude-Nothing to Hide".
Just as in previous attempts, Spirit fused aspects of jazz and folk together with their traditional rock stylings, but unlike them, they introduced added elements of space rock, or popular music's science-fiction subset. This innovative LP is also notable as one of the first rock albums to use the newly-developed Moog synthesizer.
(Wikipedia)

Tracks:
"Prelude – Nothin' to Hide"
"Nature's Way"
"Animal Zoo"
"Love Has Found a Way"
"Why Can't I Be Free?"
"Mr. Skin"
"Space Child"
"When I Touch You"
"Street Worm"
"Life Has Just Begun"
"Morning Will Come"
"Soldier"

http://www.shareonall.com/Spirit_-_Twelve_Dreams_of_DR._Sardonicus_hntq_rar.htm

Crystal Chandelier – Singles (68-69)

Νομίζω πως θα συμφωνείτε πως δεν πρέπει πάντα να ασχολούμαστε με τα γκρουπ που έβγαλαν μεγάλο δίσκο. Εξίσου μεγάλα συγκροτήματα αναδείχθηκαν μόνο μέσα από τις 45 στροφές. Αν μάλιστα ήταν σαν τους Crystal Chandelier τότε προφανώς έμειναν στην αφάνια. Με ένα παντελώς άσημο γκρουπ καταπιάνομαι σήμερα για το οποίο δυστυχώς όσο και αν έψαξα δεν βρήκα πληροφορίες. Οι ελάχιστες που υπάρχουν αναφέρονται παρακάτω στο Αγγλικό κείμενο.
Η αιτία που ασχολούμαι μαζί τους είναι το καταπληκτικό κομμάτι The Setting Of Despair, όπου για αυτό και μόνο αξίζει να μνημονεύονται για την προσφορά τους στην μουσική. Υποκειμενική σαφώς αυτή η άποψη, αλλά έτσι πιστεύω.
Μία πανέμορφη από πάσης πλευράς σύνθεση είναι στην πρώτη πλευρά του πρώτου τους σινγκλ και ένα πιο «γκαραζοειδές» στην δεύτερη.
Το δεύτερο και τελευταίο σινγλ της καριέρας τους περιέχει το Suicidal Flowers το οποίο θυμίζει Doors. Τα φωνητικά παραπέμπουν ξεκάθαρα στον Jim Morrison και τα keyboards στον Ray Manzarek. Πιστέυω ότι αν το έλεγαν οι Doors θα είχε γίνει μεγάλη επιτυχία. Πιο ήρεμο και με τα ίδια γνωρίσματα είναι το επίσης ποιοτικότατο Land Of Love της πίσω πλευράς.
Νομίζω ότι δεν θα βρείτε εύκολα τα «άπαντα» των Crystal Chandelier (βασικά υπάρχουν παντού μόνο τα The Setting Of Despair και Suicidal Flowers, όχι όμως τα άλλα δύο), τα οποία αξίζει τον κόπο να έχετε. Κρίμα που ένα τέτοιο γκρουπ περιορίστηκε σε δύο μόνο σινγκλ. Εκτιμώ πως είχαν τεράστιο ταλέντο που θα τους επέτρεπε να λάμψουν σαν "κρυστάλλινος πολυέλαιος", ωστόσο δυστυχώς χάθηκαν. Στην φωτο από το σινγκλ που βρήκα στο νετ θα δείτε ότι έχουν «φάει» ένα γράμμα από το όνομα του γκρουπ.

45s:
1 The Setting Of Despair/It's Only You (United Artists 50284) 1968
2 Suicidal Flowers/Land Of Love (Cobblestone 730) 1969

A psychedelic punk outfit from Providence, Rhode Island. Suicidal Flowers had a distinctively Eastern flavour, and is well worth checking out.
Compilation appearances have included: Suicidal Flowers on Pebbles, Vol. 3 (LP), Pebbles Vol. 3 (CD), Pebbles, Vol. 2 (ESD) (CD), Pebbles Box (5-LP), Acid Dreams - The Complete 3 LP Set (3-LP), Acid Dreams Epitaph (CD), Trash Box (5-CD) and Great Pebbles (CD); The Setting Of Despair on Punk Ballads Sampler (LP), Sixties Archive Vol. 5 (CD), Son Of The Gathering Of The Tribe (LP) and Acid and Flowers (CD).
The Suicidal Flowers track later gave name to the psychedelic necro-folk-rock band The Suicidal Flowers from York in the UK.
(Vernon Joynson / Max Waller / Erik Lindgren)

Tracks:

1. The Setting Of Despair
2. It's Only You

3. Suicidal Flowers

4. Land Of Love

http://www.shareonall.com/Crystal_Chandelier_-_Singles_hlai_rar.htm

The Chob (Choab) - Singles

Από ελάχιστες έως ανύπαρκτες είναι οι πληροφορίες για αυτό γκρουπ. Βρήκα ελάχιστα πράγματα που αφορούσαν κυρίως τα σινγκλάκια τους από εδώ http://www.finerecordingstudio.com/g45/ ( βάζω τα κείμενα) παρά βιογραφικά στοιχεία

Τhe most important thing to know about this 45 is how to spot the phoney. It has "5016" and a squiggle in the deadwax area, on the a-side. The real thing has "LAVETTE LA 5016" and "SJW - 9190". As well as the neat extra numbers, you get double the volume and clarity when you shell out your megabucks for an original copy. Otherwise, the ring-in is almost indistinguishable from the real thing. The appearance of a flood of bootleg copies did little to affect the value of the original (and therefore the position on the G45). More damaging (or thrilling if you got one of them) was the discovery of a small cache of mint copies 2 years ago which we think may have come from Lindy Blaskey's personal stock. Hear it on Teenage Shutdown TS-6604, plus a host of other compilations (M&P1, CF1, SA4, etc.) The flip is a killer version of the Young Rascals classic.

Θεωρώ ότι το We're Pretty Quick δεν σας έχει «ξεφύγει». Μιλάμε για ένα garage killer πραγματικό. Πολύ καλό επίσης είναι το Why Am I Alone? που αναρωτιέται ο καλλιτέχνης το οποίο κυκλοφόρησαν ως The Choab.
Τhe classic example of a track elevated by a killer lead break with scream. Until the break, it's a fine but standard garage mover, nothing too special. When the break hits, the energy level peaks, and stays high for the rest of the track. This is the second 45 by the band, who released an even better (but not as rare) 45 on the Lavette label as the Chob. The second 45 shows how the guys wanted their name to be pronounced. From Albuquerque, New Mexico. Hear it on Teenage Shutdown TS-6603. The flip is one of the best versions of the Boyce & Hart classic.

Προφανώς και δεν έχω τα σινγκλάκια (τα «άπαντα» των Chob ουσιαστικά) ωστόσο τα μάζεψα ως mp3 αφού αξίζουν απόλυτα τον κόπο να τα έχουμε και να τα ακούμε.

Personnel:
KEITH BRADSHAW bs A
ROBBIE CRNICH keyb'ds A
DAVE ELLEDGE drms A
DICK HANSON vcls, gtr A
QUINTON MILLER ld gtr A

45s:
1 We're Pretty Quick/Ain't Gonna Eat Out My Heart Anymore (Lavette LA 5016) 1966
2 Why Am I Alone?/I'm Not Your Steppin' Stone (QQ 724) 196?

Arguably their first 45 was one of the best 45s to come out of New Mexico in the mid-sixties. They came from the Albuquerque and were also responsible for Why Am I Alone? credited to Choab (a euphemism for pimple!).
Compilation appearances have so far included: We're Pretty Quick on Mayhem & Psychosis, Vol. 1 (LP), Mayhem & Psychosis, Vol. 1 (CD), The Chosen Few, Vol. 1 (LP), Chosen Few Vol's 1 & 2 (CD), Songs We Taught The Fuzztones (Dble LP & Dble CD) and Teenage Shutdown, Vol. 4 (LP & CD); We're Pretty Quick and Ain't Gonna Eat Out My Heart Anymore on New Mexico Punk From The Sixties (LP) Sixties Archive Vol. 4 (CD); and Why Am I Alone? on Punk Classics, Vol. 1 (7" EP), Punk Classics (CD) and Teenage Shutdown, Vol. 3 (LP & CD).

Tracks:
1. We're Pretty Quick
2. Ain't Gonna Eat Out My Heart Anymore
3. Why Am I Alone?
4. I'm Not Your Steppin' Stone

http://www.shareonall.com/The_Chob_Choab_-_Singles_wgtl_rar.htm

West Coast Natural Gas - Go Run And Play / A Favor (1967)

Πολλές φορές αναρωτιέμαι, τι μπορεί να έφταιξε και τέτοιου είδους γκρουπ που έστω από ένα και μόνο 45αρι που κυκλοφόρησαν δείχνουν εξαιρετικοί από πάσης πλευράς, εξαφανίστηκαν. Όσοι δεν έτυχε να τους προσέξουν ή να τους ακούσουν ας μπουν στον κόπο. Πραγματικά το σινγκλάκι τους είναι διαμάντι.
Συμπληρώνω στο Αγγλικό κείμενο, τις πληροφορίες ότι η 8μελής jazz μπάντα των Indian Puddin' and Pipe περιείχε μουσικούς από τους The Don Ellis Orchestra, West Coast Natural Gas, Sonny and Cher Band καιBrave New World.
Χρήσιμες πληροφορίες για το γκρουπ θα βρείτε εδώ σε μία συνέντευξη του Kris Larson http://members.aol.com/Velvetfogg/HTML/WCNG.html

Personnel:
CHUCK BATES ld gtr A
DAVE BURKE A B C
KEP gtr, vcls A B
JEFF LaBRACHE drms A B C
KRIS LARSON gtr A B C
STEVE MACK ld gtr B C
PAT CRAIG vcls C

45:
1(C) Go Run And Play / A Favor (San Francisco Sound EU-2048) Nov. 1967

From Seattle, this act later went to San Francisco, met Matthew Katz, and became the "definitive" vesion of Indian Puddin' and Pipe! This 45, produced by Katz under the bands original moniker, has a fantastic 'B' side, written by Steve Mack, with an irresistable rhythm and a great guitar break.
Curiously West Coast Natural Gas (before they moved to 'Frisco) had played a gig in Seattle with the "original" Indian Puddin' and Pipe (who became Easy Chair)...
The band also made at least one other recording, The Jumping Frog, an original by Pat Craig, which has yet to see the light of day.
Jeff LaBrache had earlier played with The Imperials (one 45 on Jerden), The City Limits and Rocky and His Friends.
Compilation appearances include: A Favor and Go Run And Play on U-Spaces: Psychedelic Archaeology Vol. 1 (CDR).

Tracks:

1. A Favor

2. Go Run And Play

http://www.shareonall.com/West_Coast_Natural_Gas_-_45ari_yooe_rar.htm

Magic Carpet - Magic Carpet (1972)

Η περιορισμένης ανατύπωσης επανέκδοση (είναι το 2ο νούμερο της εταιρείας) της Magic Carpet Records που έγινε το 1995, μας απασχολεί σήμερα σε μία βροχερή τουλάχιστον εδώ, μέρα από το folk γκρουπ των Magic Carpet. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που βρήκα βγήκαν συνολικά 1000 κόπιες ενώ μόνο οι 500 έχουν τις υπογραφές του γκρουπ. Έχω την «τιμή» να κρατώ την κόπια Νο 362 σε mint κατάσταση.

Ανατολίτικοι ήχοι, Ινδικοί ουσιαστικά, διανθισμένοι από σιτάρ που παίζει ο Clem Alford, με ποιητικούς στίχους οι οποίοι περιέχονται στη έκδοση του Lp αλλά και πανέμορφα φωνητικά. Περισσότερες πληροφορίες πέραν του Αγγλικού κειμένου θα βρείτε εδώ http://www.soundonsound.com/sos/1997_articles/apr97/magiccarpet.html?print=yes αλλά και εδώ http://members.aol.com/Magiccarpetdiscs/AlishaSufit.html

Personnel:
CLEM ALFORD sitar, esraj, tamboura A B
JIM MOYES gtr A
KESHAV SATHE tabla, perc A
ALISHA SUFIT vcls, gtr A B
PANDIT DINESH tabla B
ESMAIL SHEIKH tabla B

ALBUMS:
1(A) MAGIC CARPET (Mushroom 200 MR 20) 1972 R2
2(B) ONCE MOOR - MAGIC CARPET II (Magic Carpet Records MC 1004) 1996
NB: (2) as Magic Carpet II. (1) has been counterfeited and also reissued on CD (Essex 1005 CD) 1993, and on LP and CD (Magic Carpet MC 1001) 1995.

A mystical Eastern-sounding psychedelic folk album which was produced and engineered by Vic Keary at Chalk Farm Studios in the Winter of 1971/2. All the tracks are self-penned, half of them by the vocalist Alisha alone.
The band had formed at the beginning of the seventies. Alisha Sufit had a haunting voice ideally suited to the blend of Indian and Western music available on this album. Clem Alford was a classically-trained sitar player who'd travelled to India to learn more about Indian classical music. In 1971 they discovered Mushroom Records, which specialised in Indian-related recordings and has gone on to become a very collectable label. Sadly the band split up before the resulting album was released so it was never properly promoted. Mushroom were getting into financial difficulties in any case and could only afford to finance a limited pressing of 1,000 copies, which sold slowly over the next half dozen years.
What of the album? Well, the tracks are basically of two types. There are the pleasant, Eastern-sounding instrumentals typified by the title track, Alan's Christmas Card and Take Away Kesh and the tracks that showcase Alisha Sufit's delicate vocals like The Phoenix, Black Cat, Peace Song and High Street.
After the band's demise, Clem Alford went on to record a couple of solo albums and also issued an album as Sargam (misspelt as Sagram on the record). Alisha Sufit developed her interest in art but did eventually return to the recording studio in 1992 with some respected backing musicians to record Alisha Through The Looking Glass (Sufit 010 CD/MC), which was issued on CD and cassette.
Alisha Sufit and Clem Alford recorded a stylistically similar second album Once Moor as by Magic Carpet II in 1996.
Compilation appearances include: Father Time on Electric Psychedelic Sitar Headswirlers Vol. 5 (CD).

Tracks:

1. The magic carpet

2. The phoenix

3. Black cat

4. Alans Christmas Card

5. Harvest Song

6. Do you hear the words

7. Father Time

8. La La

9. Peace Song

10. Take Away kesh

11. High Street

12. The Dream

http://www.shareonall.com/Magic_Carpet_-_Magic_Carpet_1972_geef_rar.htm